“” हें दैव के पिडा दियौ मलाई,
सहनै नसक्ने घाउ थोपरेऔ मलाई,
मृत्यु बरु यति असैय नहोला,
बरु किनारा पारि बोलाऊ मलाई |
दुख्छ यहाँ मलम केहि छैन,
माया र ममता खोजिदेऔ मलाई,
बादल पारि पनि संसार छ रे,
हें दैव बरु लैजौना मलाई |
कति हुन्छ पिडा यो जिउदो सरिरमा पनि,
जब आफ्नै हात ले गास नटिपेको देख्दा,
हें देव के पिडा दियौ मलाई,
माग्छु बरु मृत्युनै देऊ मलाई| “”
